De langste dag. Redelijk goed geslapen bij Les Marmottes. Om 06:10 gaat de wekker. Om half 7 ontbijt. Om kwart voor 8 zijn we op pad. Mooi warm weer. Vanuit het dorp in 11km 1100m klimmen tot op de Col du Barn op 2400m hoogte. In het begin voordat de zon hoger komt nog een uur of zo in de schaduw gelukkig.
Vandaag eindelijk tot weer flink boven de boomgrens dus. Twee gemzen gezien. Jochem ziet een grote gier vlakbij als hij het topje bij de Col de Veillos nog oploopt. Ze kijken elkaar nog aan en de gier zweeft rustig weg. Mooi paars bloeiende struiken op de hellingen.
Uiteindelijk 27km gelopen. Lange zware dag met veel stormschade aan het pad in de Salèse vallei van tempète Alex in 2020. Het pad langs de beek is officieel nog gesloten.
Jochem waagt toch een stuk dat pad te nemen. Peter en ik lopen langs de weg. Vanaf de parkeerplaats nemen Peter en ik ook het pad. Spannende oversteek over de beek over een boomstam.
Er is daar inmiddels al veel opgeruimd, en zelfs al stukken pad opnieuw gebaand. Maar overal zie je nog de bomen en de stenen en het puin dat door de stormvloed meegesleurd is toen.
In de hut eten we aan tafel met een groepje Canadezen, waarvan de chef wat gefrustreerd lijkt over de gebrekkige conditie en voorbereiding van zijn reisgenoten. Kennelijk gaan ze ook al jarenlang samen op pad, ook bijvoorbeeld kanoën in de poolzee boven Canada. Maar het is duidelijk wie de sterkste en sportiefste is van het stel, die chef dus.
