Zware lange dag, 10 uren onderweg, met weinig pauzes. Ruim 23km uiteindelijk en 1600 hoogtemeters. We hebben geen advies gevraagd over de route, dus we nemen net als de andere eigenwijze Nederlanders Marco en Anneray het pad dat aan de Fransen ontraden is. We hebben snel door waarom het ontraden werd.
Het kruisen van de verschillende zijvalleien is een enorme toer vanwege de grote schade die aangericht is door storm Alex in 2020. De laatste crossing moeten we zelfs door de snelstromende beek waden.
Ik met schoenen aan als eerste, Peter en Jochem daarna op blote voeten. We lopen hierdoor al met al anderhalf uur vertraging op. In ons boekje stond er voor deze etappe 7 en een half uur. Maar in de nieuwste editie is het gesplitst in 2 etappes van samen 11 uur. Voor ons gaat het inderdaad meer die kant op. We werden trouwens ook nog uitgelachen door 3 Franse dames toen we vertelden dat we deze etappe in 1 dag gingen doen. Het is wel een mooie route weer.
Lunch op de binnenplaats bij La Madone de Fenestre. Geen koffie te vinden helaas.
Peter gaat behoorlijk stuk op de ruige steile klim naar de tweede col, de Pas du Mont Colomb van 2548m. Jochem komt zelfs terug van de col om Peter z’n rugzak nog over te nemen het laatste stuk omhoog. Ik heb nog nooit iemand zo stuk zien gaan, zegt Jochem.
Achter de smalle doorgang op de pas duiken we de mist in. Lastige steile afdaling.
Peter en Jochem komen om 10 voor 7 aan bij de Refuge de Nice. Ik was er al een half uur. Maar ze zijn wel net op tijd voor het eten van 7 uur gelukkig.
’s Avonds komen er nog steenbokken dicht bij de hut waarvan er twee ook nog een klein vechtshowtje opvoeren.
