Niet goed geslapen. Vervelende plastic matrassen die ook lawaai maken bij elke beweging. En mijn neus raakt verstopt op dit soort plekken. Dus als de neusspray is uitgewerkt ergens in de vroege ochtend wordt het vervelend. De spullen bij het haardvuur zijn redelijk droog geworden maar niet helemaal. De patron verstevigt nog met ijzerdraad de schoen van Jochem waarvan de zool er bijna af ligt.
Meteen bij vertrek regent het. Regenhoezen over de rugzakken, ik heb mijn hele regenpak aan en ook de gamaschen, Peter zijn regenjas, en Jochem regenjas en paraplu. Het gaat ook nog flink hard regenen.
We lopen gelijk op met de familie Sprunck met wie we gisteravond aan tafel zaten. Om half elf stopt het zowaar met regenen. En om een uur of 11 kunnen we zelfs pauze houden op een van de cols de Baisse de la Déa terwijl het droog is.
Na de mooie grassige top van de Mangiabo gaan we afdalen naar Sospel. Jochem achter en rustig aan en met een mantra houdt hij het vol de spierpijn te verdragen.
Peter en ik doen nog een Lunch 2, Jochem besluit alvast door te lopen. Het begint te onweren. Tenminste drie flinke krakende klappen heel dichtbij. En paar keer regenjas aan en weer uit.
Hostel Sospel. Flamboyante dame, die eerst haar pijlen op mij richt, daarna meer op Jochem. We hebben een kamer met drie enkele bedden. Jochem wordt weer opgescheept met het laagste opklapbed. Jochem en ik gaan nog een klein rondje lopen in Sospel om dan neer te strijken bij onze Hollandse vrienden Marko en Anneray bij Bar Central voor een biertje. Daarna terug naar het Hostal want de maaltijd wordt voor ons bereid. Het gaat wel een stuk langzamer dan in de refuges, dat is wel weer even wennen.