Vanochtend ook bij Refuge des Merveilles weer veel drukte bij het ontbijt. En iedereen tegelijk, meteen om half 7. Peter staat ook al snel in de rij. Ik ga liever achter de drukte aan. Wij vertrekken om ongeveer half 9. Jochem waagt het er ook weer op met zijn spierblessure. Langs een paar stuwmeertjes. We zitten vlak onder de wolken. Om half 10 begint het te regenen. Regenhoezen geïnstalleerd en paraplu erbij gepakt. En niet voor niks want het regent hard.
Ook een enkele onweersklap. We zitten dan dus in de wolken. Weinig uitzicht dus. Jammer want we lopen op de flanken van best steile en hoge groene berghellingen.
Als het om 11 uur droog is doen we een vervroegde Lunch 1 op een van de cols. Ook op verzoek van Jochem, de blessure begint toch weer op te spelen.
Als we weer lopen begint het weer te regenen. En hard ook. Overal water. Ook de paraplu houdt het niet allemaal tegen. Peter heeft geen plu en wordt helemaal doorweekt.
Jochem probeert rustig door te lopen. Geen pauzes meer. Af en toe onweer. We lopen op en langs het bergkammetje. Dat zou een beetje eng kunnen zijn met onweer. Maar we hebben toch geen keus.
Ik besluit vooruit te gaan alvast naar de gîte L’Estive bij Camp d’Argent, zodat ik mijn rugzak daar kan achterlaten en terug kan om Jochem z’n rugzak over te nemen. Maar we lopen elkaar mis. Dus mijn ‘reddingsactie’ mislukt.
De gîte is pas om 4 uur open en we zijn er al om 2 uur. Ook een paar anderen. Aan de overkant is wel het restaurant Le Yeti open. Maar eerst nog onze lunchbox opeten onder het afdak. Daarna voor een koffie of 2 naar de Yeti.
Verder kennisgemaakt met Marko en Anneray. We lopen gelijk op met ze al een aantal dagen. We delen ook dortoir 2. In de gelagkamer staat een grote open haard centraal. Hij gaat ook aan en rondom worden schoenen en kleding gedroogd.
De gîte wordt gerund door een ouwe taaie met hulp van een jonge kleinzoon (denken wij). We krijgen een lekkere lasagne voor het avondeten. Met nog een mannetje of 20. Waarvan we de meesten al eerder gezien hebben.