Ik ga maar weer eens douchen. Ik moet nog oppassen dat ik geen misbruik van deze weelde maak. Maar nu heb ik het wel verdiend vind ik. Ik heb namelijk het grote avontuur “Hollander begeeft zich tussen de tifosi van FC Napoli” meegemaakt.
Na rustig uitslapen, ontbijten, douchen, en peinzen wat ik aan zou trekken, het kon wel eens warm worden, wat ik wel en niet mee zou nemen, stel dat ik bestolen zou worden, ging ik op pad om ± 11:30 in korte broek en t-shirt, verder geen kleren mee, wel fototoestel en eten en zonnebrandspul en weinig geld. In de loop van de dag bleek volgens mij vooral mijn korte broek en daaronder blote benen en daaronder mijn bergschoenen een enigszins lachwekkende bezienswaardigheid.
In de trein en metro kwam ik al tussen de fans terecht. Nog niet veel want ik was heel vroeg bij het stadion, ruim 3 uur voor de wedstrijd. Ik wist mij daar te handhaven tussen de fans waarbij ongetwijfeld meehielp dat ik Hollander was en geen Duitser, wat ze eerst allemaal dachten, en dus geen landgenoot van zekere Inter Milan spelers en van Stuttgart dat net de woensdag ervoor de pan in gehakt was.
Toen de poort om ± 14:15 openging moest ik gefouilleerd worden en bedacht ik mij dat ik ook nog een zakmes meegenomen had. Maar de militair voelde alleen aan de buitenkant van mijn tasje, vroeg waar ik vandaan kwam en of ik wel voor Napoli was en ik mocht door.
Ik bleek een zitplaats gekocht te hebben, wat voor de wedstrijd nog wel nut had, maar tijdens de wedstrijd moest je toch staan om wat te zien. Het was een mooie plaats, ter hoogte van de middenlijn, ik kon het allemaal goed zien.
Het was een mooi stadion, capaciteit ± 86000, een prachtige grasmat en ± 65000 man publiek (?). Naast mij bleek een Napolitaan te zitten die ook Engels sprak en ook in zijn uppie was en die mij dus wel van commentaar kon voorzien.
Het was geweldig. Weer niets vervelends gebeurd, ik kon rustig mijn fototoestel voor de dag halen als ik dat wilde. Toen iemand achter mij per ongeluk de helft van zijn koffiebekertje over mij , maar vooral over mijn buurman gooide , stond ie er op dat ik de andere helft opdronk. Dat kwam toevallig wel gelegen want door de warmte en door het geklets met die jongen had ik een geweldig dreuge bek gekregen. Die ene sinaasappel was ook niet zoveel vochtigheid.
Napoli scoorde al in de 3de minuut en won verder op zijn sloffen met 4 – 1 van Torino. Ze hebben een heel goed team met een geweldig sterke en creatieve aanval van Carnevale, Careca en Maradona. Maradona is ontzettend mans, bespeelt het publiek, en trekt het spel helemaal naar zich toe. Als ie de bal wil hebben krijgt ie hem ook, waar ie ook staat en gedekt of niet. Als er al gefloten is laat ie langs z’n neus weg even een technisch hoogstandje zien: zittend hooghouden, hooghouden met effect, daar kun je van smullen. Toen de scheids floot voor een overtreding van Maradona, maar ook toen Torino aan de bal kwam nadat er een speler nr. 2 van Napoli per brancard afgevoerd was, was er het striemendste fluitconcert dat ik ooit gehoord heb.
Toen nog met de metro en de trein naar Pompeï en toen had ik een absoluut gaaf avontuur beleefd.