Auteur: djeph

Vrijdag 30 mei 2014

Startgewicht 81,4 kg, schoon aan de haak. Gewicht van de spullen 18,5 kg.

Bij de gate op Schiphol zitten ook de jongens van Ajax D1, die gaan naar een toernooi in Sardinië. Volgens mij herken ik Nordin Wooter als coach.

Rustig een bakkie doen daar op de vroege morgen. Opeens zegt Peter: de gate gaat sluiten! Sprintje naar M3, net op tijd. We kunnen zo doorlopen het vliegtuig in.

Peter: Jij hebt al voorgebaard zie ik?

De vliegreis gaat zeer voorspoedig, en we hebben ook snel weer de rugzakken. Met een bus naar het treinstation van St. Louis. In St. Louis hebben we de trein naar Mulhouse van 10:30, vijf kwartier voor op schema. Het is bewolkt maar droog.

De trein Mulhouse – Belfort gaat helaas pas om 12:23. Daarmee raken we de tijdwinst weer kwijt… Dus hebben we wat tijd om stuk te slaan in Mulhouse. Alleraardigst centrumpje. En koffie met een Boule de Berlin.

Na een vlekkeloze reis, met nog overstappen in Belfort en in Montbeliard, in Fesches le Chatel aangekomen. Dan nog 4 uren te lopen, om half 3 beginnen we. Vooral door het bos. Het is opgeklaard, lekker weer. Weinig pauze want daar hebben we geen tijd voor. Onder andere langs de wonderbaarlijke Pont Sarrazin.

Tegen 7 uur komen we aan bij de Gîte in Clay. Vriendelijke mensen. Hij brengt ons met de auto naar het restaurantje La Papeterie. Friture de Carpe is de specialiteit. Eerste portie is OK, de tweede krijgen we lang niet op.

Als die karpers maar niet weer er uit gaan zwemmen vannacht… Nog een stuk of 5 andere tafeltjes zijn ook bezet. We worden ook weer met de auto opgehaald.

Zaterdag 8 juni 2013

7:45 Oeps 18 kilo die rugzak…

8:30 Jochem is voorgereden, de spullen van Dick en van mij hebben we ingeladen en we wagen het erop. Met 3 thermoskannen koffie en 5 CD’s moeten we ver kunnen komen.

19:15 Aangekomen in hotel Valneige te Mittlach, na 3 kwartiertjes lopen vanaf station Metzeral. Warm en zonnig, lekker om er weer even in te komen. Herkenning van vorig jaar toen ik met Peter en Helmuth hier eindigde. De autoreis naar Colmar verliep vlekkeloos. Alle 3 hebben we ongeveer 2 uren gereden. De auto hebben we op de parkeerplaats bij het station van Colmar neergezet. Nog wat onnodig spul uit de rugzak gehaald en in de auto gelaten.

21:30 Klaar met eten, choucroute met worst en spek en een rode frisse fruitige pinot noir erbij. Best aardig wat eters binnen. Relaxte sfeer, aangenaam, en het is gezellig met z’n drieen.

22:30 De cafebaas gaat feierabend machen. De 5 Duitsers (fietsers?) zijn ook klaar met bieren. Ik was nog even beneden een krantje gaan lezen en mag blijven zitten, als ik maar wel het licht uitdoe. Een goeie gelagkamer is het.

Zondag 9 juni 2013

08:00 Vannacht een flinke onweersbui met harde regen. We worden wakker met bewolkt weer. Ik heb niet zo goed geslapen, moet weer wennen aan vreemde omstandigheden en de geluiden en de warmte. Ook een beetje diarree-erig.

09:15 Op pad

Maandag 10 juni 2013

09:45 Vertrokken vanaf het chalet hotel. Boven zitten we in de wolk, maar iets lager niet meer. We dalen af over de blauwe piste. Vlak voor ons steekt er een gems over. Mooi uitzicht over de Rijnvlakte. Het was weer een onrustige nacht, met een klapperende deur als het raam open was en te warm en benauwd als ie dicht was. Uiteindelijk kon Jochem hem redelijk klem zetten met wat bergschoenen. En mijn bed dat kraakte als ik mij omdraaide. Ik wilde nog midden in de nacht Jochem vragen ook even naar de constructie van mijn bed te kijken maar liet dat toch maar varen.

13:00 Er komt klassieke muziek uit een mooi gelegen huisje op de bergweide, lekker hard. Ferme auberge Molkenrain heeft z’n rustdag vandaag. Ideale omstandigheden, bewolkt met af en toe een zonnetje tussendoor.

13:30 De refuge de Molkenrain is gelukkig wel open. Er ontstaat verwarring of we hier kunnen eten: de een zegt van wel, de ander van niet. Maar we mogen blijven. En 10 minuten later worden er 3 borden spaghetti geserveerd. Ze hebben dit weekend een groot feest daar gehad met 200 bezoekers en een orkest en ze zijn de opbrengst aan het tellen.

17:00 Thann blijkt een florerend stadje te zijn. Maar waar was de gîte ook alweer? De VVV weet het en het blijkt niet al te ver. We worden in een 3persoonskamer ondergebracht in de gerestaureerde nieuwe vleugel. De afdaling naar Thann ging best goed, ook voor Jochem nu hij zijn stokken had opgeborgen. De knieën hebben het gehouden. Niet al te lange dag, zo’n 16 km.

22:00 Dat was een lekkere forel in restaurant Demi Lune.

We doen ook nog een rondje door het dorpje. Het is druk opeens in de gite, vooral door het zangkoor dat aan het oefenen is maar er zijn ook nog wat meer slapers kennelijk.

Dinsdag 11 juni 2013

09:30 Na ontbijt met baguettes en croissants met jam maar zonder koffie (waar is dat pak gebleven dat er gisteravond nog stond?) vertrokken van de Cercle Thiebaut. Dick en ik moeten helaas afscheid nemen van Jochem die terugreist naar Zaandam vandaag. Hij zet ons nog even op de foto bij het beginpunt van de dag. Suf dat we hem er niet bij op de foto zetten, daar baal ik later van, die foto daar ontbreekt een belangrijke persoon nu op.

11:00 Op de Col Hundsrucken doemt een hotel op waar we dan toch een bakkie kunnen nemen.

13:30 Ferme Auberge Belacker wordt grondig verbouwd. Geen lunch dus daar, maar verderop op een colletje, met de mueslirepen van Jochem en met honingpinda’s. Het noodrantsoen komt dus goed van pas. Prachtig gebied hier, mooi bos en daarboven de alpenweides. En ook mooi weer, zonnetje, wolken, zo tussen 15 en 20 graden. Bij de Col des Perches aangekomen hebben we nog energie over om het stuk bovenlangs Lac de Perches ook te doen. Prachtig uitzicht over het meertje. Drie gemzen maken zich uit de voeten. Klimmen naar de graat waarachter de skipistes. Bovenaan zien we rechts weer 3 gemzen, wellicht dezelfde.

17:00 Van de skipiste af en we zijn bij de Refuge TCF op de Chaume du Rouge Gazon. Niemand thuis. Er hangt een telefoonnummer dat we kunnen bellen, tenminste, zodra we wat lager bij het weggetje bereik gevonden hebben. Vanaf de Ferme Auberge iets verderop komt 5 minuten later een auto aangereden. Het zijn de gardien en zijn vrouw en ze verontschuldigen zich dat ze te laat zijn. Ze beginnen meteen met werken want ze moeten eerst de gebarricadeerde deur open maken met schroevendraaiers en steeksleutels. Ondertussen hele verhalen over vandalen die meermaals hebben proberen in te breken, en ook superglue in het sleutelgat hebben gestopt. Eenmaal binnen gaan ze de houtkachelfornuis opstoken want het is koud en ze gaan daar hun potje koken. Wij niet want we gaan eten bij de Ferme Auberge verderop. Het begint enorm te roken in de keuken. Ja dat is altijd wanneer de zon op het dak schijnt zeggen ze. Buiten is een waterbak maar de watertoevoer loopt niet. Potverdrie dan is er iets mis met de bron. Ondertussen tonen ze ons de slaapzaal boven, en wij installeren ons. Zij blijven ook daar slapen. Ze trekken zware schoenen aan, ook al is de bron maar 150m verderop. Door de bush er op af. Hij met skistokken en moeilijk lopend. Hij is 72 en te dik. Zij is veel kwieker en loopt met Dick voorop. Ik denk ik moet bij die man blijven want straks valt hij neer. Ondertussen heeft hij hele verhalen over van alles en nog wat en hij blijft ook steeds stilstaan om zijn punt te maken.

Eindelijk bij de bron aangekomen gaat hij op de knieën en maakt hij de toevoer schoon van rommel. Terug de helling af. Steeds weer hele verhalen en stilstaan. Terug bij de refuge blijkt het water inderdaad te stromen en ook de rook is opgetrokken en komt gewoon uit de schoorsteen. We nemen er met z’n vieren een biertje op. Met erbij brood met leverworst als borrelhapje. Het zijn lieve mensen met hart voor de refuge die zij als vrijwilligers bestieren. Dat is niet niks want zij moeten iedere keer daarvoor uit Thann komen en dat is weliswaar slechts 20 km lopen (voor ons vandaag) maar 40 km rijden (voor hun). Hij verkondigt ook wel af en toe behoorlijk uitgesproken niet al te politiek correcte ideeën en regelmatig krijgen Algerijnen en oostblokkers de schuld.

19:00 Wij gaan op pad naar de Ferme Auberge om te eten. Het is verdacht stil daar en het blijkt Tous les Mardis jour de repos te zijn. We beraden ons op het terras in het heerlijke avondzonnetje. Er zit weinig anders op dan terug naar de refuge te gaan en andermaal ons op het noodrantsoen van mueslirepen van Jochem te storten. Maar wij voelen ook aan dat de zorgzaamheid van die mensen aangewakkerd zal worden. Ze zitten samen aan een bordje soep. Na ons verhaal begint ze meteen in de kast te rommelen en tovert pasta en twee blikken Chili con carne tevoorschijn. Ja dat lusten wij best. Dick helpt met het bereiden op het houtfornuis. Dirk houdt ondertussen de man aan de praat. Nog een rondje biertjes erbij. Het maaltje is voedzaam en smaakt ons uitstekend. Wij nemen de afwas op ons. Met warm water uit de grote pan op het houtfornuis.

21:00 Dick en ik lopen nog bij wijze van avondwandelingetje de skihelling op naar het uitzichtpunt op de graat. Boven zien we een grote groep gemzen die we net niet al te erg doen opschrikken. Het is een mooi en vredig gezicht, die grazende familie. Het uitzicht op het Lac des Perches is prachtig.

22:00 Terug in de refuge. Op de vraag waar wij morgenochtend gaan ontbijten moeten wij bekennen dat we daarin ook zelf niet voorzien hebben. Dan ontbijten jullie met ons zeggen zij meteen. Op naar de warme slaapzak in het slaapzaaltje boven. Even later volgen zij ons, met hun hond, een rustige oude boxer.

Woensdag 12 juni 2013

Redelijk geslapen, af en toe wakker door een hoestbui van de man waar hij dan maar niet uit komt. Goed ontbijt met donker brood en jam en kaas en worst en nescafe oploskoffie. Wat vind je van de worst? Lekker zeg ik. Ja, zegt hij: “Dans un cochon tout est bon” haha.We maken nog een foto samen en beloven die op te sturen.

Het was een bijzonder verblijf hier. Deze refuge kan zo niet lang nog blijven bestaan als deze mensen geen opvolgers krijgen. Op zich niet zo heel erg, vlakbij is tenslotte ook de Ferme auberge die ondertussen ook een hotel is geworden. Maar het is triest vanwege alle liefde en energie die zij er in steken. Mooi is hoe zij leven met de natuur, met het hout en het water, maar weer triest is de paranoia van het barricaderen op klungelige wijze, veroorzaakt door vermeende(?) inbraakpogingen of gewoon rottigheid van vandalen.Over de skihelling naar de graat. Aan de andere kant op een weide een grote groep gemzen die we helaas wel net iets teveel doen opschrikken, waardoor ze het bos in rennen. Twee uren door mooi bos en over mooie paadjes, op en af, naar de Ballon d’Alsace.

Bovengekomen groeten wij Maria, en steken we door naar Plain de la Gentiane. Tijd voor de lunch, maar alles is dicht daar. Grijpen we verdorie nu alweer mis? De jongen van het boomklimpark verwijst ons naar de herberg een kilometer oostwaarts, en gelukkig is die wel open. De chagrijnige herbergierster serveert ons het dagmenu.  Goed gevoed kunnen we dan de tweeënhalf uur afdaling naar Giromagny wel weer aan.

In Giromagny worden we rechtstreeks naar de plaatselijke gîte genaamd Relais des Randonneurs geleid. Zowaar treffen we daar andere lopers, namelijk Fred en Martine, uit Alkmaar. De man van de gîte komt vlak na ons ook aan en laat ons binnen. Hij weigert te geloven dat ik gereserveerd heb. Maar er is plaats genoeg. Met een heerlijke douche spoelen we zweet en zonnebrand van twee dagen van ons af. Met z’n vieren op zoek naar eten in het dorp. We hebben een gezellige avond samen en er blijkt zelfs nog een connectie te zijn van vroeger bij die Alkmaarse verzekeraar.

Donderdag 13 juni 2013

Martine is de snelste en regelt broodjes en croissants van de bakker. Relaxed ontbijten. In het dorp hervatten zij de route, wij eerst wat proviand inslaan in de supermarkt. Het wordt een erg warme dag, petten op. We lopen vandaag de Vogezen uit. Door een gebied met veel meertjes. Bij het strandje van het Etang de Malsaucy houden we lekker lang pauze en eten we onze baguettes met droge worst, niks mis mee.

Als twee duidelijk vaardige zwemmers, goed gekleed in wetsuits, zich buiten de lijnen wagen gaat een van de strandwachten er subiet met de boot op af om ze tot de orde te roepen. Wat een onzin, overdreven en betuttelend.

Na de lunch heeft de route nog een plaagstoot voor ons namelijk het Fort de Salbert, slechts 649m hoog maar wat een zware beklimming toch nog, ook door de warmte. Boven hebben we een mooi uitzicht, achter ons op de Vogezen, en voor ons op de stad Belfort maar ook, in de heiige lucht, op de Jura, maar daarachter ook, of zijn het toch wolken, nee het zijn toch bergen, op de Alpen dus. Tenminste, volgens de panoramaplaat zien we de Finsteraarhorn, de Eiger, de Mönch en de Jungfrau. Als het mooi kraakhelder weer is heb je vanaf dat fort helemaal een geweldig uitzicht.

Aangekomen in Chalonsvillars noodgedwongen eerst 2km oostelijk langs de weg naar het eindpunt van bus S5 in Essert. De bus brengt ons in de buurt van het centrum van Belfort. Nog een klein stukje lopen naar het Best Western hotel. Daar wacht ons een riante kamer. Enige klachtjes: het kraantje waar je handen niet eens onder passen, en de douchehoogte waar lange Hollandse mannen niet onder passen.We maken nog een rondje door de stad en langs de citadel voordat we eten bij Aux 3 Maillets. Tijdens het eten gaat het regenen, maar minder heftig dan de rolwolk beloofde.

Vrijdag 14 juni 2013

Goed geslapen, bijtijds op en ontbijten gelijk met de gasten die zullen moeten gaan werken. Het is veel koeler geworden na de regen van gisteravond. Voor de wandel is dat natuurlijk wel prettig. Met bus S5 weer naar Essert, en van daaraf weer naar Chalonsvillars, maar nu langs het kanaaltje over het jaagpad, veel fijner dan langs de weg. In de bossen onderweg treffen we veel modderige paden, nat door de regen, maar ook aan gort gereden door tractoren en ander bosbouwspul. Lastig lopen zo en ook niet zo authentiek als normale gezellige bospaden.

In de dorpjes is weinig te halen, alleen in Brevilliers is nog een klein winkeltje met net nog 1 brood voor ons en met wel een heel vriendelijke winkelier. In het bos op weg naar Chatenois les Forges treffen we geen enkele comfortabele picknicktafel dus stiefelen we zomaar een paar uurtjes door en lunchen we met pasta in de pizzeria van Chatenois.

Vanuit Chatenois over een landweggetje naar Nommay. Van daaraf door het natuur- / recreatiegebied van het Etang du Paquis. Over de snelweg heen en dan een lang stuk langs het Canal de Montbeliard a la Haute Saone. Tot bij de sluis waar het Canal du Rhone au Rhin erbij komt. En die sluis trouwens loopt bovenover de Allan, een rivier die er een tiental meters onder door stroomt, grappig.

Vanaf de sluis is het niet ver meer naar Fesches le Chatel, het eindpunt van deze week.

Jammer dat het weer voorbij is. Het ging hartstikke goed en het was leuk en gezellig samen met mijn nieuwe compagnon Dick, en daarvoor ook met Jochem. De knieën hielden het redelijk, verder geen blessures hoogstens enige PHPD (Pijntje Hier Pijntje Daar) af en toe. De laatste dagen hadden we er af en toe een stevig tempo in zitten. Pauzes namen we lekker ruim, totaal geen stress.

In Fesches maken we wat foto’s. Met bus 4B gaan we naar Montbeliard. De bus loopt vol met werk- en schoolvolk op weg naar huis. De bus maakt een flinke omweg door Montbeliard. Uitgestapt bij het station. Even langs de VVV. Dan naar onze laatste pleisterplaats de Chambre d’Hote La Reverie. Die is weer totaal anders als onze vorige onderkomens. We worden allerhartelijkst ontvangen door Nathalie en Philipe in hun prachtig statige Pippi Langkous achtige landhuis. Met een sapje en een cake-je. Ze zijn nu ruim een half jaar in bedrijf. Na 3 jaar verbouwen, vooral binnen, buiten moet nog veel gebeuren. Het ziet er prachtig uit, mooie kamers, alles perfect afgewerkt, met mooie spullen, ingericht met oog voor detail. Echt een aanrader voor wie geinteresseerd is in mooie huizen met mooie inrichting.

Opgefrist en nog een rondje door het stadje voordat we neerstrijken in L’Horloge, een tip van Philipe. Lekker eten alleen het door Philippe aangeraden lokale topgerecht La Boite daar heeft mevrouw nog nooit van gehoord. Maar dat kan aan mijn uitleg liggen natuurlijk.

Zaterdag 15 juni 2013

Heerlijk geslapen, alleen een beetje warm met het dekbed. Een uitgebreid ontbijt staat voor ons klaar. Nathalie en Philippe eten ook mee. Discussie over de stand van zaken van de maatschappij, ze zijn niet al te positief. Verhaaltje in het gastenboek. We zijn de eerste Nederlanders.

Naar het station om daar de Navette naar het TGV station te nemen. En wie zien we daar zitten? Fred en Martine! Ze wachten op een bus naar hun startpunt van deze dag. Snel even nog enkele ervaringen uitwisselen want hun bus komt er aan. Fred haalt de dagen door de war. Gister liepen ze kennelijk zo’n twee uren voor ons uit, we zagen wel hun voetsporen in de modder maar hen zelf kregen we niet te pakken. Vroege vogels zijn ze kennelijk.

De Navette brengt ons naar het nagelnieuwe TGV station Belfort – Montbeliard. de TGV brengt ons naar Gare de Lyon in Parijs. We lopen rustig door de stad naar Gare du Nord. Onderweg komen we langs een demonstratie van de vakbonden. De Thalys brengt ons van Gare du Nord naar Amsterdam. De intercity brengt ons naar Zaandam. Alles gaat vlekkeloos en we zijn weer thuis…

Zaterdag 9 juni 2012

8:45 Vertrek uit Zaandam. Helmuth is al vanuit Heemskerk via Wormer gereden om Peter op te pikken. Nog behoorlijk geschrokken omdat de rechterachterband heel zacht was. Dus hij is nog langs het tankstation gegaan om die op spanning te brengen. Hopen dat hij het houdt.
11:00 Kaffee en een brotchen kase bij de eerste stop, op de A61 ter hoogten van Aachen. Dirk heeft gereden en behalve wat schakelonwennigheid ging dat heel voorspoedig. Aardig harde wind. In het begin wat regen maar verder een zonnetje en wolken. Eerste CD Brik van de Kift, daarna David Bowie Live. Als de CD-speler pakt tenminste.
17:45 In een pizzabar te Straatsburg zitten we voor een tv klaar om Ned-Den te kijken. Hij staat op TF1, wij vrezen niet het goede kanaal…

18:45 Rust. 1-0 achter. We kijken in de kebabtent op kanaal 583, een Turkse zender. Op TF1 wordt het helemaal niet uitgezonden, schande.
20:00 Verloren. Maar ja het gras was duidelijk te lang en te droog. Ondertussen is het druk met eters geworden in de kebabtent.

Zondag 10 juni 2012

11:00 starten we vanuit Schirmeck, waar we per trein vanuit Straatsburg heen geboemeld zijn. De hotelkamer had twee twijfelaars, te klein voor 2 lange mannen maar Helmuth offert zich op om bij Peter op het randje te liggen. Ik blijk toilettas en pet vergeten te zijn. Bewolkt, af en toe zon, geen regen. Langs concentratiekamp Struthof, moderner uitgerust dan ik mij herinner. Pijnlijke rechterachillespees bij het klimmen. Benieuwd hoe dat zich gaat ontwikkelen. Lunch op een bankje bij Champ du Messin, koud windje daar.

Middagpauze na een lange klim bij Champ du Feu op 1075m, languit in het gras met weer een zonnetje, heerlijk. Na de lange afdaling naar Hohwald zijn we behoorlijk moe en als we in de gite neerploffen slaat de stramheid toe. Lekkere hete douche. Toch nog effe eten in Auberge de la Grange met rosti-achtige galettes, niet super. Geen enkele tv met voetbal te zien en geen wifi. Ooit een bloeiend dorpje kennelijk nu erg rustig al zit de auberge behoorlijk vol.

Tien uur slapen in de lakenzak. Nog steeds niks van de voorspelde regen gemerkt.

Maandag 11 juni

We hebben de complete gite voor onszelf. Slaapzak of lakenzak moeten gebruikt worden, die hebben we dus ook niet voor niks mee. Om 7 uur wordt het hele dorp wakker gebeierd. Het heeft ’s nachts geregend. Ontbijt bij de lokale bakker/winkel.

We beginnen nog zonder raingear maar na een uur houden de bossen het niet meer tegen. Poncho’s, regenjas en rugzakhoes worden geinstalleerd. Ook terecht meegenomen dus. De regen houdt niet al te lang aan en de zon komt weer tussen de wolken door. Prachtig bos en mooie paden onder deze omstandigheden. Hert gezien.

Bij het klooster van Sainte Odile koffie met gebak. Schitterende plek met mooi uitzicht over de Rijnvlakte, met hier en daar een bui die zich leegstort.

Trouwens de beheerster van de gîte in Hohwald heette Madame Killing. Waarschijnlijk was Fields haar meisjesnaam denken wij.

Zo zagen we in Schirmeck nog bakkerij Sturm. En eerder al een petanquevereniging. Waarom was het daar verlaten en niemand er aan het spelen? Wij fantaseren dat de vereniging opgericht werd door bakker Sturm en meneer Drang, en dat ze de club dus maar Sturm und Drang hadden genoemd. Het bleek nogal een onpopulaire club te zijn: ze gooiden ook niet onderhands maar bovenhands. En ze trokken ook steeds eerst de pin eruit.

Prachtige lunchplek bij Maennelstein. Het dorp Barr waar we naartoe zullen afdalen kunnen we in de diepte zien liggen. Ik moet nog naar de drogisterij voor toiletspulletjes, in Barr. O zegt Peter, dat doe je dus niet in het volgende dorpje: Boos? Haha.

In Andlau twee kamers in hotel Zinck. Helmuth mag de privekamer om bij te slapen. Gegeten in het enige restaurant dat open lijkt, maar niet in de gastronomische zaal.

Dinsdag 12 juni

Vanuit Andlau naar Chatenois, 7 uren, de langste dag. Uitstekend ontbijt in het Zinck hotel. Het miezert bij vertrek. Meteen klimmen naar de Ungersberg. Zodra we op de top zijn begint het harder te regenen. We schuilen in het uitkijktorentje maar daar is eigenlijk te weinig ruimte. Als we koud worden toch maar de poncho’s en regenjas aan, en verder.

Het blijft uren regenen. Wel een mooi bos en leuke paden, alleen de omstandigheden zijn niet zo fijn. Uiteindelijk, als we allang aan eten toe zijn staat er op een kruispunt een abri, en, nog bijzonderder, met 3 klapstoelen er in. Wat een geschenk uit de hemel. We kunnen daar rustig eten en uitwasemen.

Een uurtje later is de regen min of meer gestopt. Door het natte bos, langs 3 ruines, naar Chatenois. Het is ver. Kniepijn. Laatste stuk is vervelend langs de weg. In Chatenois ook nog een stuk tot het CCA. Maar daar wacht een eigen kamer, een warme douche, en kip met friet.

Woensdag 13 juni

Ribeauville is een aardig dorpie. Bijna ging het mis met de gereserveerde gite. Er was niemand, en de telefoon werd niet beantwoord. We dachten al een hotel te gaan zoeken toen toch de beste man aan kwam lopen. Gelukkig want het is een mooie complete gite, helemaal voor onszelf.

Vanmorgen vertrokken vanaf Chatenois. Kennisgemaakt met de Santiagoganger die we gister al bij Andlau zagen. Uit Straatsburg, 71 jaar, met kunstheup, dapper.

Langs de bekende toeristische trekpleister Chateau Haut Koenigsbourg.

We hebben geluk met de buien, ze gaan net grotendeels langs ons, of we zitten net aan een bakkie.

Vlak voor Ribeauville staat er een bordje en Peter leest hardop voor “Ribeauville nog een half uur”. Een jongen in sportkleren hoort dat en zegt “Welnee meneertje: 2 minuten!” Even later komt hij in de steile lastige afdaling met grote vaart langs ons gerend. Een downhill runner dus.

Goed gegeten in het hotel van de leeuw. Maar snel weer naar ons huisje om #nedger te kijken. Terechte nederlaag 1-2 helaas.

Donderdag 14 juni

Ribeauville vanmorgen. Ik vond het nodig om tegen Helmuth te zeggen dat er een alternatief denkbaar was als hij het misschien niet helemaal zag zitten de resterende zware dagen. In verband met de kniepijn. Bijvoorbeeld een rustdag nemen, en eventueel de auto halen of zo. Hij dacht er even over na, was duidelijk verrast, en zei nee niks er van. Maar het raakte hem duidelijk en de sfeer was anders. Waarom had ik dat voorgesteld? Ik probeerde het uit te leggen: verantwoordelijkheid, bezorgdheid, zware dagen, middle of nowhere, enz.

De rest van de dag lag dit akkefietje als een deken er over heen. Het was wel een mooie dag. Een mooi bos, mooie paden, vooral stijgen, goed weer, droog, zon en wolken, niet te warm, een familie hertjes, voornamelijk stijgen, tot aan 1228m hoogte, een goeie lunchplek, poging tot vuurtje maken.

’s Avonds tijdens het eten nog weer er over gehad. Hij was echt in zijn trots gekrenkt. Ik weer mij nader verklaren. Maar het hielp niet echt.

Uitgebreid diner, salade, zuurkool, munster met kummel, citroenijs. Klaargemaakt en opgediend door Giorgio de hotelbaas. In het hotel ook nog een Duitser die er vandaag 40km op heeft zitten. Hij is vanuit huis begonnen en loopt de GR5 maar met shortcuts en met lange dagen dus.

Vrijdag 15 juni

Schitterende dag over de crete van het Gazon de Faing.

Gemzen en vossen gezien, vooral vanaf de refuge. Leuk om die ook nog mee te maken, is toch weer anders.

Weer een wat toeristischer gebied, we moesten nog een groep oudjes inhalen, en op de Route des Cretes wemelt het van de groepen motoren. In en bij de refuge nog wat natuurles gehad van een stucadoor die wil switchen naar een berggids carriere. Hij is in ieder geval enthousiast, en maakt mooie filmpjes. Hij heeft een statief en een goed toestel en vooral een van die vossen staat er prachtig op, wroetend in de grond en met mooie kleuren in de schemering.

Eerder hadden we een andere vos ontdekt, ik stond er met de verrekijker naar te kijken toen opeens vanaf links een grote mannetjesgems mijn beeld binnen kwam lopen. Vos en gems samen in beeld, prachtig. Ze hielden elkaar wel in de gaten maar lieten elkaar verder met rust. Helaas niet op de foto.

Zaterdag 16 juni
Prachtig toetje deze morgen, 3 uren naar het stationnetje van Metzeral, maar wel nog effe over de Hohneck op 1363m hoogte. De wind was vannacht al weer opgestoken en daar boven was het stormachtig. De 900m afdaling vreesden we nog wel vanwege de kniekwalen maar het gaat goed. In het bos nog een gems gezien.

De trein is stipt en die van Colmar naar Straatsburg ook. De auto staat er nog bij het hotel en met volle banden. Rijden. Alles gaat voorspoedig en volgens plan. ’s Avonds zijn we op een schappelijke tijd thuis. Een heerlijk weekje buiten spelen. En erg leuk om het nu met z’n drieen te doen.

Voor meer foto’s: het fotoalbum.

Voor de GPS tracks: Runkeeper

Donderdag 5 mei

18:10 Ben gedropt bij Moulin bij de bushalte aan de D913. Uurtje te laat eigenlijk, het is teveel haastwerk, maar toch wil ik graag nog 10 km doen naar Brin sur Seille. Stijgend karrepad naar Amance.

Het voelt goed om weer op pad te zijn. Prachtig weer. Maar ik moet doorlopen anders ben ik niet op tijd voor het eten om 8 uur in Bioncourt.

19:34 Gigantische mosselschelpen in het drooggevallen Etang de Brin.

Vrijdag 6 mei

10:30 Vertrokken van Chambre d’hote Clos des Pommes in Bioncourt. Het was daar goed toeven. Mooi ruim en rustig en smaakvol gerestaureerd. En een vriendelijke gastvrouw en lekker eten.

10:45 Ree in het veld langs de weg. Het wordt een warme dag. Het was eigenlijk niet nodig om mijn fleece aan te doen.

11:00 De eerste thermiekzwever gesignaleerd. Roofvogel hangend in de lucht bedoel ik daar mee.

12:00 Gremecey. Geen cafe. Wel een picknicktafel.

17:30 Aangekomen op camping La Tuilerie, word ik toegeroepen vanaf een waterfiets. Ik kan instappen als in een taxi. We zien nog een ringslangetje zwemmen.

Zaterdag 7 mei

08:00 Dat was een koude nacht in de Mobile Home van La Tuilerie. We hadden eigenlijk ons eigen beddegoed moeten hebben. Gelukkig lakens van de campingbaas gekregen. Maar pas ’s ochtends de dekens uit de kast getrokken. Beetje dom.

11:00 Vertrokken uit Vic. Met achterlating van gezin dat naar Nederland rijdt. Nu ook met zware rugzak. Tent en slaapzak zitten er niet eens in, maar toch is het een flinke last. Wel veel eten mee want bevoorrading is schaars de komende dagen. Eerst 3km asfalt. En het is warm. Vogezen zijn vaag in zicht.

12:25 Marsal. Mooie dorpspoort. Geen tijd voor het Musee du sel. Maar het cafe naast het museum is open!

Mevrouw zit aan de bloemkool zo te ruiken. Het zal niet lang meer duren voordat ook dit cafe voorgoed de deuren sluit, zij is ook niet meer de jongste. Mevrouw wil helaas niet op de foto want ze heeft een verband op de kin vanwege een weggehaalde pukkel. Er blijkt nog een tweede cafe te zijn, ook open. Misschien omdat het weekend is.

13:30 Kruis langs de weg, met als tekst “Va et espere”, Ga en hoop. Dat is mooi gezegd, en neem ik ter harte.

14:00 Blanche-Eglise. Net 6km asfalt gehad, en nog 2 voor de boeg ook. Lunch op een bankje bij de kerk, in de schaduw van een rode beuk. Half stokbrood en een blikje vis. Heerlijk. Nu effe liggen in het gras. Er is hier een gîte naast de Mairie. Alimentation niet gezien. Bij de kerk is een waterkraan. De kerk is trouwens helemaal niet wit.

16:45 Tarquimpol. Etang de Lindre ligt ook tamelijk droog. Er vloog een ooievaar over.

17:40 Vlak voor Assenoncourt gaat de markering anders dan in het boekje. Bij de blaffende hond van de boswachterswoning rechtdoor langs het bos ipv linksaf over de weg. Dit is beter. Hertje gezien. Door de omlegging kom je ten zuiden van Assenoncourt wel precies bij de Chambre d’hote uit, dat is prettig.

20:00 De boerin houdt wel van een kletspraatje. Ze vertelt uitgebreid over haar zorgen over het bedrijf, de melkprijzen, de droogte, hun twee dochtertjes, hoe het die zal vergaan, dat ze teveel DS’en, enzovoort. Ik zit dus op een boerderij. Koeien voornamelijk. Ik krijg een simpele maar doeltreffende maaltijd voorgezet, karbonade en gebakken aardappeltjes.

Wat zou de pot schaften in Chateau d’Alteville? Daar had ik ook kunnen boeken. Het lag er mooi bij, was vast ook leuk geweest.

22:00 Als ze geen mailadres hebben, zullen ze ook wel geen wifi hebben.

Zondag 8 mei

09:30 Vertrek van boerderie La Foly. Het was best aangenaam daar. Simpel. Lekker rommelig erf. Bedje van 1.90m. Het is mooi weer.

10:00 Dat was een lastig stukkie door het Bois du Bourlocq. Doordat ik een markering miste moest ik een stuk door de brandnetels. Niet fijn met korte broek. Nu bij het Etang de Villers. Dat ligt er mooi bij. Drie buizerds (?) zweven er boven.

10:30 Mooie stukken bos wel hier. Loofbos met oa dikke eiken. Neem een zo’n eik, zaag hem in planken en beleg je vloer er mee. Voor onze woonkamer zou dat makkelijk lukken. Zou mooi zijn als je daarvoor je eigen eik zou kunnen aanwijzen.

Of een beuk, kan ook.

10:50 Mooie kampeerplek, een kilometer voor Fribourg. Een vijver, een grasveld, een soort refuge, afdak, picknicktafels. Van wie is dit? Het huisje is op slot. Binnen zal ook zeker water zijn. Buiten niet.

11:15 Fribourg. Geen cafe. Dus geen koffie.

11:45 Eend opgeschrikt van haar nest. Maar liefst 10 eieren. Dat is de moeite. Vogezen goed in zicht.

12:00 Ferme les Bachats. Ziet er goed uit als overnachtingsadres. Bankje in de zon is te warm.

13:00 Eigengemaakte vissoep, van vis uit het Etang du Stock.

13:25 Er vaart een boot door het kanaal voorbij van http://locaboat.com.

15:00 Gondrexange. Bij de camping kijken wat daar te krijgen is. Er wordt gezwommen. Verkeerde tijd. Een sandwich en een cola kan ik wel krijgen maar geen zaken waar de kok voor aan de slag moet. En ik mag niet in het restaurant zitten, maar alleen bij de bar. Zonder uitzicht. Effe chillen op het strandje dan maar. Indrukwekkend kikkerconcert.

18:00 Landange. Gite-eigenaar leuke vent. Ook een hiker. Ik moet hier wel voor mijzelf zorgen. De hele Gîte voor maximaal 18 personen heb ik helemaal voor mijzelf.

Maandag 9 mei

10:30 Vertrek uit Landange. Goeie gite. Ook weer zo’n waanzinnig klusproject aan een bouwval uit 17zoveel.

12:00 Niderhoff. Cafe dicht.

13:30 Saint Quirin. Behoorlijk goed gevuld terras voor de maandaglunch. Menu du jour dan maar.

15:00 Zo dat was een goeie lunch. Vooral de Salade de Gruyere, sliertjes kaas met wat groens en met dressing, heerlijk.

16:30 Aankomst bij de Gîte van Abreschviller. Mevrouw weet niet van mijn reservering. Maar ze heeft toch wel een kamer voor mij. En ze gaat zich boos maken op de VVV want die hadden het door moeten geven en het is niet de eerste keer dat dat fout gaat. En er zijn dus geen 2 maar gewoon 1 gîte d’etape hier.

19:00 Best een flinke plaats dat Abreschviller, maar met een beetje desolate sfeer. Veel huizen leeg en/of te koop, en ondanks schitterend weer niemand op de twee terrassen. Nou ja het is maandag en er zijn nog geen toeristen verder, dat zal uitmaken.

20:00 Restaurant du Donon heeft tenminste wel wifi. De patron weet dat nog niet, maar zijn zoon(?) gelukkig wel. Effe lekker bijtanken dus na een paar dagen zonder internet. Met bier en pizza er bij, wie doet me wat.

Dinsdag 10 mei

09:00 Zonder ontbijt vertrokken. Hotel des Cigognes sloeg ik over (dom), Hotel du Donon is dicht, en bij de Auberge in Lettenbach wilden ze niks serveren. Maar wel mijn water bijvullen tenminste. En ik heb brood gekocht bij de bakker dus ik zal direct niet verhongeren.

13:30 Gewond zwijn ligt midden op het pad. Hij schrikt op als ik om de hoek kom, begint te briesen, maar vlucht dan kreupel weg, en laat een bloedspoor achter.

14:30 Col entre les deux Donons, eten.

16:00 Donon. Goed uitzicht, beetje heiig wel. Hele dag klimmen om hier te komen.

17:00 Hotel Velleda op de Col du Donon. Mooie nieuwe kamer, met een heerlijk bed. Lekker na twee dagen in de lakenzak in de gites. Het was trouwens de eerste dag zonder zonnebrandcreme. Vanochtend was het bewolkt, vanmiddag werd het wel weer zonnig.

19:00 En ik heb hier ook voor het eten geboekt. Soepje, heerlijk. Maar de onglet de boeuf daar kan ik niet goed doorheen komen, al smaakt ie wel goed. Onder het toetje barst het onweer los. Dat dreigde al een tijdje. En het was ook voorspeld. Hopelijk is het morgenochtend wel weer droog.

Woensdag 11 mei

06:45 De wekker.

08:00 Vertrokken van het hotel na licht-chaotische ontbijttaferelen. Het heeft flink geregend vanmorgen. Nu regent het niet meer maar bos druppelt nog vrolijk na. Het is wel lekker opgefrist.

08:30 Het werd donkerder en is toch weer gaan regenen. Nou ja dan kan ik tenminste ook nog m’n regenjas en rugzakhoes gebruiken. M’n schoenen doorstaan deze test ook goed, droge voeten ondanks de nattigheid. Schoenen bevielen sowiso goed de hele week. Lekker ook dat ze 200gr per stuk lichter zijn dan mijn oude Meindl’s.

09:45 Aankomst in Schirmeck. Boekje uit. Weer naar huis.

10:00 In de trein naar Strassbourg.

12:30 In de trein naar Paris. Beetje frummelen aan loszittende velletjes op mijn lippen. En effe de wifi uittesten. Er is inderdaad een netwerk ‘boxtgv’ in de trein, onversleuteld, en ik kan verbinding er mee maken. Maar vervolgens kom ik niet het internet op. Zelfs niet een registratiepagina, gewoon niks.

15:30 In de trein naar Amsterdam. Alles stipt op tijd. Qua wifi is er ThalysNet. Voor de eerste klasse gratis, maar hier €6,50 per uur. Zo ken ik ze weer.

Waar had ik ook al weer het verslag van de GR5 tocht van september 2008 gelaten? In een schrijfschriftje, hier op het weblog, in de mail? O in de Twitter! Hier alsnog de bijeengeraapte opmerkingen:

@dlask Heb je GR5 plannen dan? Ik wel: vanaf maandag 15-09 Metz – Nancy (grofweg). Heb jij al achter de rug niewaar. Maar ga je mee?10:46 AM Sep 4th, 2008 via web in reply to dlask

En de waypoints voor de GR5 in de buurt van Nancy heb ik in de GPS geladen. Dat is voor volgende week namelijk het plan…10:27 PM Sep 7th, 2008 via web

Hotelletjes geregeld in Toul en Nancy. Moest per telefoon, want email of internet formuliertjes daar reageren ze gewoon niet op.10:48 PM Sep 14th, 2008 via web

Ik knijp er een paar dagen tussenuit. Zit nu in de Thalys naar Paris. Van daar de TGV naar Nancy.12:39 PM Sep 15th, 2008 via txt

Heb al geschiedenisles over Nancy gehad van de man uit Lens naast mij.12:40 PM Sep 15th, 2008 via txt

Op Gare de l’Est bespeur ik 2 open wifi’s. Zou er een met ons meereizen?5:12 PM Sep 15th, 2008 via txt

Zo in het hotel heb ik ook de wifi te pakken.7:55 PM Sep 15th, 2008 via web

Ik heb Magret de Canard besteld. Maar welk stuk van de eend is dat ook al weer?8:37 PM Sep 15th, 2008 via txt

Op het grote plein Stanislas was er nog een video muziek spektakel. Ook meegepikt.10:43 PM Sep 15th, 2008 via web

Le lit est trop petit…10:57 PM Sep 15th, 2008 via txt

Geen koffie te vinden in Gorze. Domper. Alles dicht.12:21 PM Sep 16th, 2008 via txt

Ars – Pagny 25,4 km volgens de GPS. Meer dan genoeg voor mijn zere voeten.5:48 PM Sep 16th, 2008 via txt

Ik eet nu in een ‘Couscousserie’. Mooi basic eten.8:14 PM Sep 16th, 2008 via txt

Ongemak: een ontstoken kleine teen, aan de binnenkant. Moet weken in de Biotex zegt de dokter.8:15 AM Sep 17th, 2008 via txt

De afstanden worden hier groter tussen de dorpjes. En de voorzieningen minder.12:57 PM Sep 17th, 2008 via txt

Oohh wat een lekkere douche! Aanbevolen voor alle GR5 lotgenoten, dit Hotel de la Côte. Mooie lokatie ook: in the middle of nowhere.6:45 PM Sep 17th, 2008 via web

Vandaag gedaan: Pagny sur Moselle – Hôtel de la Côte (tussen Montauville en Mamey): 26 km.7:08 PM Sep 17th, 2008 via web

@dlask De hoeveelheid asfalt ging nog. Maar wel hele lange en hele rechte onverharde steenslag weggetjes. Veel plezier in Barca!10:08 PM Sep 17th, 2008 via web in reply to dlask

Gisteravond op de stille hotelkamer: een zoem in de oren alsof ik van een popconcert kwam. Was het zo lawaaiig met de wind in de bossen?10:27 AM Sep 18th, 2008 via txt

Tegenliggers! Een stel met paarden. Ze komen uit de Pyreneeen zeggen ze.10:33 AM Sep 18th, 2008 via txt

Misschien valt er in Martincourt een bakkie koffie te krijgen…10:52 AM Sep 18th, 2008 via txt

Maar nee…11:38 AM Sep 18th, 2008 via txt

Hôtel de la Côte – Liverdun 27,5 km. Nog steeds erg zere voetzolen. Duurt 5 dagen zegt @dlask. Geen blaren gelukkig.6:27 PM Sep 18th, 2008 via web

Zo eindelijk over de Moselle bij Custines. Voor mij ligt 140 km leegte oostwaarts tot aan de Vogezen.11:12 AM Sep 19th, 2008 via txt

’s Morgens 11 uur en de locals van Custines bestellen alvast maar de warme hap.11:15 AM Sep 19th, 2008 via txt

O nee ze vroegen alleen wat de dagschotel was denk ik12:00 PM Sep 19th, 2008 via txt

Liverdun – D913 (2 km voor Amance), 20,3 km7:09 PM Sep 19th, 2008 via txt

Rennende obers in deze tent. Dat mag ik graag zien.9:20 PM Sep 19th, 2008 via txt

En dan nu de statistieken: Afgelegd: 99,2 km. Gemiddelde snelheid 4,7 km/u. Collega hikers: 0. Groot wild: 0. Versleten ritsbroeken: 1.10:21 PM Sep 19th, 2008 via web

Dit valt trouwens generiek te maken: maak een website twitterreport.com en laat twitter gebruikers een begin- en einddatum invullen waarvan zij alle tussenliggende tweets in een twitterreport opgeleverd krijgen. Briljant. Misschien iets voor kimito.nl?

Voor de bijbehorende foto’s, kijk hier.
Voor de bijbehorende GPS tracks:
Dinsdag 16 september 2008
Woensdag 17 september 2008
Donderdag 18 september 2008
Vrijdag 19 september 2008